Allah
| Wiara | |
|
Allah – Monoteizm |
|
| Praktyka i Duchowość 5 filarów islamu |
|
|
Wyznanie wiary • Modlitwa |
|
| Historia i przywódcy | |
|
Ahl al-Bajt • Sahaba |
|
| Teksty i prawo | |
| Kierunki religijne | |
|
Sunnizm • Szyizm • Charydżyzm |
|
| Kultura i społeczeństwo | |
Portal  Islam |
|
Allah, Allach, Ałłach (z arab. ﷲ, IPA: [ʔaɫɫɑːh], posłuchaj po arabsku) – w języku arabskim słowo oznaczające abrahamicznego Boga.
Początkowo słowo Allah było wykorzystywane zarówno przez pogańskich Arabów do określania boga Księżyca - Sina, wywodzącego się od sumeryjskiego boga księżyca Nanny, jak i przez chrześcijańskich Arabów do określania Boga. Pomimo że jest tradycyjnie kojarzone z islamem, słowo Allah nie jest specyficzne dla tej religii. Także wśród przedislamskich i chrześcijańskich Arabów słowami Allah/Alihah oznaczającymi to samo co u żydów Eloh/Elohim określano Boga w rozumieniu monoteistycznym. Słowo Allah występuje między innymi na inskrypcji z Umm al-Dżimal. Od czasów Mahometa zaczęło ono oznaczać dla muzułmanów w języku arabskim wyłącznie abrahamicznego Boga i dlatego chociaż ma ono lingwistycznie liczbę mnogą i rodzaj żeński, to te formy gramatyczne nie są obecnie stosowane, przynajmniej wśród muzułmanów.
Spis treści
Etymologia
Arabskie słowo Allāh (alif-lam-lam-ha [ALLH]) oznacza: "Bóg Jedyny". Składa się z dwóch słów:
al – będące rodzajnikiem określonym, ilāh – które znaczy bóg, całe zaś słowo Allāh – oznacza Boga w rozumieniu monoteistycznym.
Słowo ilâh oznacza jakiegokolwiek boga, bóstwo, cokolwiek co jest czczone. Odpowiednikiem arabskiego ilâh jest hebrajskie słowo eloh (alef-lamed-he, w liczbie mnogiej Elohim). Napisane w pierwotnej formie paleohebrajskiej bądź aramejskiej czy w piśmie nabatejskim wymówić można na kilka różnych sposobów.
W podstawowej formie słowo to (wymawiane alah), jest czasownikiem o znaczeniu "przysięgać" lub "składać przysięgę", jak również czasownikiem "ubóstwiać" lub "czcić."[1]
Rdzeń tego słowa pochodzi od jeszcze starszego słowa – el, które znaczy bóg, bóstwo, moc, siła. Słowo to ma takie samo znaczenie jak arabskie słowo ilāh, aramejskie īl [2]. czyli takie jak w języku polskim bóg, bóstwo.
Alternatywną, także prawidłową pisownią w języku polskim, jest Allach[3]. „Allah” jest jedynym arabskim słowem, w którym wymawiane jest /ɫ/ (stąd u Sienkiewicza pisownia „Ałłah”).
Allah w islamie
Według muzułmanów Allah jest jedynym bytem samoistnym, tytułowanym w Koranie jako Pan Światów. Cały świat podlega ciągłym przemianom, ponieważ jest w każdej chwili tworzony przez niego na nowo. Wszystkie prawa świata wywodzą się z jego woli i mądrości.
Nie ma boga prócz Allaha, a Mahomet jest jego Prorokiem[4]
To wyznanie wiary w jedynego Boga – Allaha jest jednym z pięciu filarów islamu. Każdy muzułmanin musi oddawać mu bezwarunkową cześć i bezwzględnie poddać się jego woli i wyrokom. Bóg jest jeden i jedyny, a jego wszechmoc i panowanie niepodzielne:
Ziemia i niebo, niezmierzone przestrzenie, cały świat, są Jego królestwem.
Zarówno mu są wiadome czyny, które na jaw wydajesz, jak i te, które ukrywasz w tajemnicy; wie to co mówisz głośno i to co cicho.
Nie masz Boga nad Niego. Najpiękniejsze imiona należą do Niego [Koran 20:5-7].
Według islamu najcięższym grzechem, którego Bóg nigdy nie przebacza, jest szirk - oddawanie czci innym bogom oprócz niego:
Pan nie przebaczy bałwochwalcom. On odpuszcza podług swej woli wszystkie inne występki, lecz bałwochwalstwo jest jedną z największych zbrodni [Koran, 4:48].
Islam krytykuje chrześcijańskie poglądy o Jezusie jako Synu Bożym, czy dogmat o Trójcy Świętej.
Istotę Boga–Allaha określa w Koranie 99 przymiotników, nazywanych atrybutami lub imionami (nie w dosłownym tego słowa znaczeniu) Allaha; kolejność tych imion jest taka, w jakiej pojawiają się w Koranie, pierwszym z nich jest ar-Rahman ("miłościwy"). Zasadniczo muzułmanie uważają, że "imion" tych Allah posiada 100, jednak ostatnie z nich zna tylko on sam. Właśnie owym 99 atrybutom odpowiada 99 paciorków muzułmańskiego różańca tasbih/subha
Pomiędzy światem ludzi a Allahem muzułmańska kosmologia umieszcza świat bytów nadprzyrodzonych: aniołów – sług bożych i dżinnów, do których zalicza się też Szatan.
Wbrew obiegowym opiniom wyraz "Allah" nie oznacza tylko Boga u muzułmanów, bo nie jest imieniem własnym Boga. To arabskie słowo oznaczające Boga jest używane także przez arabskojęzycznych chrześcijan na określenie chrześcijańskiego Boga w Trójcy Jedynego. Arabskie słowa Allah i Alihah stanowią odpowiedniki hebrajskich słów Eloh i Elohim.
Allah w chrześcijaństwie
Słowo "Allah" jest używane przez arabskich chrześcijan jako naturalne, arabskie, przedmuzułmańskie i językowo uniwersalne (niezwiązane z zasady z żadną religią) słowo, oznaczające po prostu Boga (ang. God, franc. Dieu), nie będące w żadnym aspekcie "imieniem własnym Boga w islamie" (jak błędnie uważa się czasami na Zachodzie). Arabscy chrześcijanie uważają ponadto, że ostatnie 100. imię Allaha to ath-Thaluth al-Muqaddas - Trójca Święta, będące zasadniczą istotą Boga jako Miłości.
Sentencje arabskie
- Allahu akbar = "Bóg jest największy"
- Allahu mahabbah = "Bóg jest miłością"
- Allahu al-ahad = "Bóg jest jeden"
- Bismillah = "W imię Boga"
- Insza'allah = "Jak Bóg da"
- Maszallah = "Bóg tak chciał"
Zobacz też
Przypisy
- ↑ słownik Milon Ben-Y'hudaah, Ivri-Angli (Ben Yehuda's Hebrew-English Dictionary)
- ↑ "Illustriert Bibel Lexikon", Hugo Odeberg & Thoralf Gilbrant, str. 2103
- ↑ Wielki słownik ortograficzny PWN
- ↑ Inne wersje tłumaczenia: Nie ma bóstwa prócz Boga Jedynego, a Muhammad jest jego Prorokiem, Nie ma innego boga prócz Boga Jedynego, a Mahomet jest jego Prorokiem; więcej: Szahada
