K
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
K k
K – jedenasta litera alfabetu łacińskiego i czternasta litera alfabetu polskiego. W języku polskim oznacza spółgłoskę zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną. Pochodzi od litery alfabetu fenickiego kaph, za pośrednictwem litery alfabetu greckiego kappa i alfabetu etruskiego.
Wymowa litery K
Inne reprezentacje litery K[edytuj | edytuj kod]
| Sygnalizacja | Język migowy | Alfabet Braille’a |
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| flaga Międzynarodowego Kodu Sygnałowego |
Alfabet semaforowy |
Kod Morse'a | francuski | kanadyjski | polski | |
| K | ||||||
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||