B
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
B b
B jest drugą literą alfabetu łacińskiego, trzecią literą alfabetu polskiego. Oznacza w danym języku zwykle spółgłoskę wargową zwartą dźwięczną, np. [b].
Wymowa litery B
Historia[edytuj | edytuj kod]
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Egipski hieroglif dom |
Prasemickie B | Fenickie beth | Grecka beta | Etruskie B | Romańskie B |
| Ewolucja litery B | |||||
Inne reprezentacje litery B[edytuj | edytuj kod]
| Sygnalizacja | Język migowy | Alfabet Braille’a |
||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| flaga Międzynarodowego Kodu Sygnałowego |
Alfabet semaforowy |
Kod Morse'a | francuski | kanadyjski | polski | |
 |
 |
B |  |
 |
 info |
 |
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
- Б
- В (cyrylica)
- Beta
- b - barn
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
